naveti śrī-rādhā-kṛṣṇayoḥ prathama-milane tayor āliṅgana-śobhāṁ dṛṣṭvā vṛndā vismayotphullā satī paurṇamāsī-sannidhau varṇayati |
etayā śrī-rādhayā kartryā udgato yo madaḥ anaṅga-vikāraja-mattatā, tena hetunā upagūḍhaḥ āliṅgito hariḥ hiraṇya-vallī svarṇa-latā tayā parivītaṁ veṣṭitam aṅgaṁ deho yasya tathā-bhūto yas tamālas tāpiñchaḥ-vṛkṣas tasya maṅgalāni śobhāḥ harati sma |
tatra dvayor api hetu-garbha-viśeṣaṇa-dvayam |
etayā kiṁ-bhūtayā ? nava-jāguḍa-varṇayā pratyagra-kāśmīra-kāntyā |
sa kiṁ-bhūtaḥ ? sphurat virājamānaṁ yad abhraṁ jaladas tasya dyutir yasya sa iti |
prema-pūrābhidha-stotre ca yathā—
smara-vilasita-talpe jalpa-līlām analpāṁ krama-kṛti-parihīnāṁ bibhratī tena sārdham | mitha iva parirambhārambha-vṛtty-eka-varṣmā kṣaṇam api mama rādhe netram ānandaya tvam ||
[4]
gopījanāliṅgita-madhya-bhāgaṁ veṇuṁ dhamantaṁ bhṛśa-lola-netram | kalevare prasphuṭa-roma-vṛndaṁ namāmi kṛṣṇaṁ jagad-eka-kandam || [padyā. 293] ||