jāmbavad-gṛhataḥ syamantaka-maṇinā saha dvārakām āgate śrī-kṛṣṇe tad-alaukika-prabhānubhavān madhumaṅgalena ca sa-camatkāraṁ tad-utkarṣe varṇite sati pūrvam ācaritaṁ śrī-rādhayā saha vilāsa-viśeṣaṁ saṁsmṛtya maṇeḥ sva-līlā-sāhāyya-kāritākhyāna-prasaṅgoddīpta-tad-virahāgniḥ san madhumaṅgalaṁ prati sa-vaivaśyaṁ varṇayati |
so’yaṁ dhanyo maṇiḥ syamantaka-nāmā |
sa ka ity atra pūrva-kṛta-tad-upakāraṁ smaran tat stauti |
yo maṇiḥ aviralo niviḍaṁ dhvānta-puñjo’ndhakāra-rāśir yatra tasmin nikuñje viṣaye udgato mado madana-mattatā tena hetunā mayi smitvā smitvā kuca-paṭīṁ vakṣojācchādana-vastraṁ kañculikāṁ kṛṣṭavati ākṛṣṭavati sati gāḍham atiśayaṁ yathā syāt tathā tayā śrī-rādhayā kartryā gūḍhā ākṛtir ākāro yasya tathā-bhūto’pi kiraṇa-laharīṁ sva-prabhā-paramparāṁ niṣṭhīvan udgiran vistārayan yo rādhāṁ hrepayāmāsa lajjitāṁ cakāra |
nanv evaṁ yadi tayā gūḍhākṛtir abhūt, tarhi kim iti tāṁ lajjā-jāle kṣiptavān ? tatra hetu-garbha-viśeṣaṇam—manmathasya yat ākūtam abhiprāyas tad-dhetuṁ jñātuṁ śīlaṁ yasya saḥ |
yat prīti-nirvāhārtha-svāśraya-bhūtām ām apy anādṛtavān ity arthaḥ ||