viṣṇudāsaḥ : ābhīrendreti | krīḍā-kuñja-sadane śrī-kṛṣṇena samaṁ viharantyā api śrī-rādhāyāḥ premodayonnāhatas tad-viśleṣa-bhrāntija-citta-viklavatayā sva-sakhīṁ prati sadianya-prārthanām ālakṣya vṛndā sa-vismayaṁ paurṇamāsī-purato nivedayati | tīvraḥ prauḍho yo’nurāgas tasmād uttham utthānaṁ yasyās tayā, sthaḥ kva ca iti bhāve ka-pratyayāt viśleṣa eva jvaras tasya sampadā samṛddhyā hetunā vivaśā dhīr buddhir yasyāḥ sā | ata eva atyantaṁ yathā syāt tathā ut uccair ghūrṇitā bhrāntā bhūtvā he sakhi kāntaṁ śrī-kṛṣṇaṁ me mahyaṁ darśayeti bruvatī daśanair dantaiḥ karaṇair udgūrṇā udyamya dhṛtā śaṣpāṅkurā nava-tṛṇa-kaḍambā yayā tathā-bhūtā satī rādhā hanta āścarye tathā vyaceṣṭate yataś ceṣṭā-hetoḥ kṛṣṇo’pi vismito’bhūt ||