sakhī-mukhena vipakṣādi-viśiṣṭa-śravaṇasya dig-darśanaṁ vraje udāhṛtya mahiṣīṣv api tad udāharati—yathā veti |
śrī-nāradena svargād ānītaṁ pārijātaṁ puṣpaṁ śrī-kṛṣṇo rukmiṇyai dadāv iti sva-sakhī-mukhāc chrutvā śrī-satyabhāmā tad-atyantāsambhāvyam iva matvā sandigdha-cittā satī tāṁ pratyuvāca |
ahahety āścarye khede vā |
śrutau karṇe me mama praṇayasya sva-sakhyatvāt tad-vacasy aviśrabdhā satī vimṛśyāha—viditaṁ jñātam |
tat kim ity apekṣāyām āha—hāsyāt parihāsād dhetoḥ |
anṛtaṁ mithyā brūṣe kathayasi |
tasmāt kadarthanāṁ vañcana-vāg-bhaṅgīṁ vimuñca |
nanu mayā satyam eva sa-śapathaṁ kathyate, sva-cakṣuṣaiva dṛṣṭam asty etat ? tatrāha—hā viṣāde |
tasmin mad-rūpe jane jīvati sati tasyai rukmiṇyai nāmānuktir īrṣyayā, dyutaru-kusumaṁ parijāta-puṣpaṁ kutaḥ kasmād dhetoḥ vitariṣyati dāsyati ? janārdana iti jana-mātrasyāpi sarvābhīṣṭa-pūraṇa-śīlatvān mayy etādṛśa-vyalīkācaraṇam atyasambhavam |
tatrāpi kṛtī vicakṣaṇaḥ, “na me tvattaḥ priyatamā” ity-ādi-mat-kartṛkānukūlyasya bahu-mananāt mat-svabhāvādi-jñānāc ca ||