abja-tantunā padma-mṛṇāla-sūkṣma-sūtreṇa rāgaḥ dhātu-viśeṣaḥ |
gairika-manaḥ-śilādy-upādānakaḥ javā-puṣpādi-dravaś ca |
kastūrikā nijāṅga-kalpa-sambandhi-mṛgamado vā masī lekha-sādhane |
pṛthu vistṛtaṁ puṣpa-dalaṁ patraṁ likhanādhāraḥ |
mudrā sanija-nāmākṣarāṅgulīyaka-cihnam |
hṛt-kusuaiḥ sva-vakṣaḥ-stha-kesarair iha anaṅga-lekhe |
etad-anantaraṁ tasyā bhāva-parīkṣā śrī-kṛṣṇena yathā vidagdha-mādhave—
snigdhair ebhiḥ sakhibhir akhilair dhenu-vṛndānusārī nārī-vārtā-vimukha-hṛdayaḥ kānanānte carāmi | māṁ svairiṇyas tad api yad imā dūṣayanti prakāmaṁ tad-vijñaptiṁ drutam iha jarad-gopa-goṣṭhyāṁ kariṣye ||
[vi.mā. 2.34]
saṅgī me madhumaṅgalo na sahate dharmādhvano vicyutiṁ śridāmā parimārgayan mama nahi cchidrāṇi nidrāyati |
kaṁsaḥ śāsti khalaḥ kṣitiṁ katham ato mugdhe vidheyaṁ mayā niḥśaṅkaṁ kula-sundarī-paribhavaj-jvālā-mahā-sāhasam ||
ko vāyaṁ madanābhidhaḥ katham itaḥ kiṁ vāparāddhaṁ tayā ? yenāyaṁ vidayaṁ dunoti sudṛśaṁ kaṁsasya kiṁ ko’py asau ? adyainaṁ bhuja-yugma-mātra-śaraṇaḥ saṁmardya bālām imām avyagrāṁ racayāmi kiṁ mayi satī trāso vraja-strī-jane ||
[ja.va. 2.7]
gopāla-bālaka-vṛto yamunā-taṭānte vṛndāvane kim api keli-kalāṁ bhajāmi | kasmād iyaṁ diśi diśi sphuṭa-rūpa-bhājam mām eva paśyati kuraṅga-kiśora-netrā ||
[ja.va. 2.10]
gopa-kumāra-samajam imaṁ sakhi pṛccha kadā nu gato’ham | katham iva mam anupaśyati diśi diśi katham iva kalayati moham ||
sakhi parihara vacana-vilāsam | gopa-śiśūnāṁ viditam idaṁ mama janayati guru-parihāsam || dhruvam ||
yadi ca kulācalayāpi kula-sthitir anayā pariharaṇīyā | kim iti tadā ratir ativikalā bāle kila karaṇīyā ||
gajapati-rudra-mude madhusūdana-vacanam idaṁ rasikeṣu | rāmānanda-rāya-kavi-bhaṇitaṁ janayatu mudam akhileṣu ||
[ja.va. 2.11]
śaśini na rāgaṁ bhajate nalinī | ravim anu naiva vṛṣasyati rajanī ||
śaśimukhi vāraya vārija-vadanam | anucita-viṣaya-vikasvara-madanam || dhruvam ||
kula-vanitānām idam ācaritam | para-puruṣādhigame guru-dūritam ||
sa yadi gaṇayati na kula-caritram | kim iti vayaṁ kalayāma na citram ||
udayatu rudra-gajādhipa-hṛdaye | rāmānanda-bhaṇitam ati-sadaye ||
[ja.va. 2.14]
duṣṭaḥ ko’pi karoti vaḥ paribhavaṁ śaṅke muhur gokule dhāvantyaḥ skhalad-ambaraṁ niśi vane yūyaṁ yad-abhyāgatāḥ | āḥ kā bhītir amanda-dānava-vadhū-sindūra-mudrāhare dordaṇḍe mama bhāti dīvyata pati-kroḍe kuraṅgī-dṛśaḥ || [padyā. 290] dhūtottāpe vahati gahane dharma-pūre vrajāntaḥ kā vas tṛṣṇā valati hṛdaye durmadeyaṁ satīnām | sīmantinyaḥ spṛhayata gṛhān mā viruddhaṁ kurudhvaṁ nāyaṁ dṛṣṭau mama vighaṭate hanta puṇyasya panthāḥ || [padyā. 291]
tatas tad-audāsyaṁ satyam iva niścitya nivṛttya gatāsu anaṅga-lekha-hāriṇīṣu sakhīṣu kṛṣṇasya paścāt-tāpo, yathā vidagdha-mādhave—
śrutvā niṣṭhuratāṁ mamendu-vadanā premāṅkuraṁ bhindatī svānte śānti-dhurāṁ vidhāya vidhure prāyaḥ parāñciṣyati | kiṁ vā pāmara-kāma-kārmuka-paritrastā vimokṣyaty asūn hā maugdhyāt phalinī manoratha-latā mṛdvī mayonmūlitā ||
[vi.mā. 2.40]
sā ced utpala-locanā sahacarī-vaktreṇa me nirbharaṁ premāṇaṁ prakaṭī-cakāra tad ayaṁ hāso mayā kalpitaḥ | hā hā śukti-dhiyā mahā-maṇir abhūt tyakto mayā daivato yāyāl locana-gocaraṁ punar iyaṁ puṇyair agaṇyair mama ||
[ja.va. 4.2]
tad anu sakhī-mukhāt tad-audāsyaṁ svasyāṁ satyām ivākalayya śrī-rādhāyāḥ sa-nirvedoktir yathā vidagdha-mādhave—yasyotsaṅga-sukhāśayā ity ādy atrāpy udāhāryam | maṁ parihara{i} muuṁdo taha bi durāsā virohiṇī ḍaha{i} | maha sahi gahīra-ṇīrā saraṇaṁ bahiṇī kidaṁtassa ||
[vi.mā. 2.43]
yasyoras-taṭa-maṇḍalaṁ dhṛti-nadi-rodha-kriyā-paṇḍitaṁ vaktreṇduḥ kula-dharma-paṅkaja-vani-saṅkoca-dīkṣā-vrati | dor-yupau nitarām udañcita-cira-vriḍābhidārādhvarau hā kaṣṭaṁ nikhilaṅ-gilā sakhi dṛśor bhaṅgī-bhujaṅgi tu sā ||
[vi.mā. 2.45]
śrāvaṁ śrāvaṁ su-sāma-śruti-samita-para-brahma vaṁśī-prasūtam dārśaṁ dārśaṁ tri-lokī-vara-taruṇa-kalā-keli-lāvaṇya-sāram | dhyāyaṁ dhyāyaṁ samudyad-dyumaṇi-kumudinī-bandhu-rociḥ sa-rociś chāyāṁ śrī-kānta-saṅgaṁ dahati mama mano māṁ kukūlāgni-dāham ||
[ja.va. 3.2]
prema-ccheda-rujo’vagacchati harir nāyaṁ na ca prema vā sthānāsthānam avaiti nāpi madano jānāti no durbalāḥ | anyo veda na cānya-duḥkham akhilaṁ no jīvanaṁ vāśravaṁ dvi-trāny eva dināni yauvanam idaṁ hā hā vidhe kā gatiḥ ? ||
[ja.va. 3.4]
tad anu tat-prāṇa-rakṣārthaṁ sakhy-āśvāsaḥ |
samākṛṣṭā dūrāt kim api yadi sā ketaki-vana- prasūnenonmīlat-surabhi-bhara-sāreṇa niyatām | atha bhrāmaṁ bhrāmaṁ rajasi rasam ālokya na manāg api prānta-prāptā pariharati tan no madhukarī ||
[ja.va. 3.5]
tata evaṁ samāśvāsitāyāḥ śrī-rādhāyā vākyam, tatraiva—
yadā yaṭo daivān madhu-ripur asau locana-pathaṁ tadāsmākaṁ ceto madana-hatakenāhṛtam abhūt | punar yasminn eṣa kṣaṇam api dṛśor eti padavīṁ vidhāsyāmas tasminn akhila-ghaṭikā ratna-khacitāḥ ||
[ja.va. 3.6]
tataḥ kṛṣṇena vyapadeśataḥ sva-mano-rāga-vyañjanam, yathā vidagdha-mādhave
hṛdi tāḍito’pi dāḍimi sumanorāgeṇa te ruciṁ vahatā | paktrima-rasāsi kiṁ vā neti śukaḥ śaṅkayodāste ||
[vi.mā. 3.55]
hariṇābhilaṣyamāṇā, sāraṅga-ramaṇī sadā tvam atrāsi | tad amūṁ tvad-vaśa-hṛdayam, hṛdayaṅgama-locane viddhi ||
[vi.mā. 7.20]
jagannātha-vallabhe ca mādhavī-sakhī-dvārā pratyanaṅga-lekhato vyañjanam, yathā—
mā śaṅkiṣṭhaḥ sumukhi vimukhī-bhāvam etasya na syād ānandāya prathama-mukulā padminī kasya kāmam | āghrayaiva praśithila-dhṛtir gandham asyās tathapi nālambeta kṣaṇam api yuvā kiṁ nu madhyastha-bhāvam ||
[ja.va. 3.11]
pūrva-rāge’naṅga-lekha-prasaṅge bhāva-parīkṣā-prapañcah śrīmad-grantha-kāra-caraṇair mūle vistara-bhayāt tyakto’pi atropayogitvāt parama-sarasatvāc ca ṭīkāyāṁ dhṛta iti |