pūrva-rāga-prasaṅge kṛṣṇa-nāmādi-śravaṇa-citra-stha-śrī-kṛṣṇa-svarūpa-nirūpaṇābhyāṁ jātonmādā śrī-rādhā jñāta-sarva-tattvayāpi viśākhayā pṛṣṭa-tat-kāraṇā satī tāṁ prati sonmādaṁ pralapanty āha—nava-yuvā abhinava-kiśoraḥ dhṛtaḥ śikhi-śikhaṇḍaḥ mayūra-picchaṁ yena saḥ paṭāt citra-phalakāt sakāśāt niṣkrānto nirgato’bhūt |
kiṁ kurvan ? tanvā śrīmad-aṅgena karaṇena marakata-rucīnāṁ gārutmata-ratna-dyutīnām, rucivatāṁ ramaṇīyatvaṁ vitanvānaḥ prakāśayan, athavā anvā nijāṅga-kāntyā, vibhūṣaṇaṁ vibhūṣyaṁ syād yena tad rūpam ucyate [bha.ra.si. 2.1.338] iti rītyā marakata-rucīnāṁ rucivatāṁ vardhayan |
nanu kathaya anantaraṁ kiṁ vṛttam iti viśākhāyāṁ sāścaryaṁ pṛcchantyāṁ satyāṁ punar āha—bhruvam iti |
tena navayūnā bhruvaṁ kṣiptvā tiryak prerayitvā arthān mayīti śeṣaḥ |
kim-bhūtena ? kim api anirvācyaṁ yathā syāt tathā hasatā satā unmāditā matir yasyās tasyā mama śaśī vahnir vṛttaḥ abhūt |
tvayi vimukhe mayi sapadi sudhā-nidhir api tanute tanu-dāhaṁ [gī.go. 4.9] ity ādeḥ |
paraṁ kevalaṁ vahnir eva śaśī vṛttaḥ |
anena tasminn eva nija-dehārpaṇena sarva-tāpa-śāntitva-niścayāt parama-duḥaha-tīvra-santāpa-santatir dhvanitā |
he vāsanti ! vilokitādya sumukhi rādhā tvayasmin vane vātāndolita-pallavaiḥ kara-talair nā neti kiṁ bhāṣase | yātānena pathaiva sā parimalais tasyā yad andhīkṛtās tvat-puṣpeṣu patanty aho na madhupā bhrāmyanti sarvā diśaḥ || ||
[a.kau. 5.42]