śrī-kṛṣṇa-vādita-muralī-madhuratara-rava-śravaṇa-jāta-bhāvāyāḥ śrī-viśākhāyāḥ śrī-kṛṣṇa-saṅgālābhato’tyanta-kārśyam ākalayya tat-priya-sakhī sānukampam iva tasyā hṛdayam udghāṭayanty āha—he sakhi viśākhe ! muralī-kalaṁ niśamya śrutvā tava tanuḥ kartrī asitā kṛṣṇā yā caturdaśī tasyām uditā yā śaśinaḥ kalā, mātrāvaśiṣṭaś candraḥ seva kṛśatvaṁ kṣīṇatāṁ yayau prāpa |
kṣīṇatā-kramam evāha—valaya-sañcaye prakoṣṭha-stha-cūḍikā-samūhe cyute skhalite sati prabalaṁ yat riktatā-dūṣaṇaṁ hastayoḥ śūnyatva-doṣas tasya vyayāya parihārāya tat parihartum ity arthaḥ |
ūrmikāvalir aṅgulīyaka-śreṇis tatra nihitā nyastāpi sāñjasā kara-vyāpāra-prayāsaṁ vinaiva svayam eva skhalatīti kṣīṇatāyāḥ parākāṣṭhā sūcitā ||