atha tadīya-viśeṣā iti viśeṣā bhedāḥ ||
sphuratīti—kācid vraja-sundarī yamunā-taṭa-parisare’dṛṣṭa-cara-parama-manohara-śrī-kṛṣṇa-padāṅka-rāji-darśanāt tasmin jāta-bhāvā satī sāścaryam iva sva-sakhīṁ pṛcchati |
iyaṁ padānāṁ pada-cihnānāṁ paṅktiḥ śreṇiḥ taṭa-bhuvi yamunā-tīra-bhūmau kasya janasya sphurati ? kim-bhūtā ? viśadā nirmalā suvyaktety arthaḥ |
kim-bhūtānāṁ padānām ? rathāṅgaṁ cakram ambhojaṁ padmaṁ dambholir vajram ity etān rekhā-svarūpān bhajanta iti tathā teṣām |
atrāṅkuśa-dhvaja-mīnādi-samagra-cihnānāṁ sad-bhāve’pi kramāṇām evoktis teṣām upalakṣaṇatveneti jñeyam |
nanu yasya kasyacid bhavatu, tad-vicāreṇāsmākaṁ kiṁ prayojanam ? tatrāha—hṛdayam iti |
vā pada-paṅktiḥ kartrī mama tanur eva latikā latā, tasyāṁ kuṭmalaṁ mukulam |
tanu-pakṣe kuṭmalākāratvāt pulakaṁ tanoti vistārayati |
kiṁ kurvatī ? hṛdayam etad-darśanaja-hṛdayastha-kṣobha-bharam udghāṭayantī rañjayantī mamety asyātrāpi sambandhaḥ |
kim-bhūtaṁ hṛdayam ? na vidyate ghṛṇā kṛpā yasyāṁ sā aghṛṇā niṣṭhurātitīvrā aghṛṇā cāsau ghūrṇā sambhramaś ceti tathā tayā āghrātam ākrāntam ||