na kevalaṁ tat-kartṛka eva śabdaḥ kāraṇaṁ, kiṁ tu tat-sambandhy-anya-kartṛko’pīti jñāpayitum āha—yathā veti |
pṛcchantīḥ sakhīḥ prati śrī-rādhāha—ekasya puruṣasya |
an class="pratika">śrī-kṛṣṇa iti nāmākṣaram iti |
kasyedaṁ vṛndāvanam ? iti mat-pṛṣṭayā lalitayā kṛṣṇasyeti yad uktaṁ tadā kṛṣṇasyeti nāmno’kṣaram ekam api, kim uta tat-sampūrṇaṁ nāma, śrutam eva karṇa-randhre praviṣṭam eva ? kiṁ punar hṛdaye dhṛtaṁ me matiṁ lumpatīti tat-puruṣa-viṣayā ratir me jāteti bhāvaḥ |
lumpatīti vartamāna-nirdeśena tat-saṁskāro’dhunāpi tat-pratiyogi-vastv-antarābhiniveśe’pi na yātīti dyotitam |
tathānyasya puruṣasya vaṁśī-kalaḥ sāndrām unmāda-paramparām iti |
buddhi-lopaḥ pūrvam eva nāmnā kṛtaḥ, yad avaśiṣṭaṁ me manas tasyāpi unmāda-bāhulyam abhūd iti bhāvaḥ |
vartamāno nirdeśo’trāpi pūrvavad vyākhyeyaḥ |
evaṁ ca tasminn api puruṣe ratir abhūd ity abhivyajya punar āha—eṣa iti |
viśākhā-darśita-citra-paṭa-madhya-vartīty arthaḥ |
ata eva tasminn api ratir abhūd iti |
dhig iti kulaṅganāyā mama para-puruṣe ratir anucitā, kim uta tat-tritaya iti |
atra nitya-siddhā svābhāvikī tasyā ratir eva sva-viṣayaṁ śrī-kṛṣṇaṁ svayaṁ paricinoti |
sā tu tam ekam api śrī-kṛṣṇa iti, vaiṇavika iti, śyāmala-kiśora iti, puruṣa-trayaṁ matvā khidyati smeti sakhībhyāṁ tattvaṁ jñātvā samāśvastā babhūveti tatratyā kathā ||