nāyikā-viṣayaṁ nāyaka-cāpalyam udāhṛtya nāyaka-viṣayaṁ ca tan-mukhyam udāharati—yathā veti |

mahānubhāva-kavi-cūḍāmaṇiḥ śrī-jayadevo varṇayati—rāseti |

pravartamānena mahā-rāsollāsasyātiśayena tumula-nṛtya-gīta-vādya-rasānanda-nimagnānām ābhīra-vāmabhruvāṁ vibhrama-bhṛtām sva-sva-vilāsam eva guṇa-cāturyāviṣkāreṇa dadhatīnāṁ puṣyantīnāṁ ca tena cānyānusandhāna-rahitānāṁ tāsām abhyarṇe nikaṭa eva śrī-rādhayā gīta-stuti-vyājād aho tvam atidhanyo’si yad aśruta-cara-mādhuryam evaṁ gāyasi tat tubhyam ahaṁ kiṁ pāritoṣikaṁ dāsyāmīti svasya sabhyatvena gānāsvādam abhinīya tat-santoṣeṇaivoro vakṣaḥ-sthalaṁ nirbharaṁ gāḍhaṁ parirabhya udbhaṭaṁ yathā syāt tathā cumbitaḥ |

nanu tad api parama-lajjāvatyās tasyā katham evaṁ yujyate ? ity ata āha—premāndhayeti |

premotthaṁ cāpalyam evātra hetur iti bhāvaḥ ||

97||

(94)