vrajāyoddhava-prasthāpana-samaye taṁ prati rādhāyāṁ sandiśan san tasyās tat-kālīna-daśāvasthānaṁ sūcayati |
sā varāṅgī śrī-rādhā tatra vraje kiśalaya-dalaiḥ nava-pallava-samūhaiḥ kalpite racite palyaṅke paryaṅke te tvayā draṣṭavyā |
suptā kimbhūtā ? nīrair jalaiḥ stavakitā yuktā dṛśaḥ locanāni yāsāṁ sakhīnāṁ cakravālaiḥ vṛndaiḥ guptā rakṣitā parito veṣṭitety arthaḥ |
punaḥ kimbhūtā ? kraśima-kalitā kārśya-yuktā |
punaḥ kimbhūtā ? kaṇṭha-nālasya upakaṇṭho’ntika-pradeśas tasya yaḥ spandaś calanaṁ tena hetunānumitaḥ sambhāvito vapuṣi prāṇa-saṅgaḥ prāṇa-sthitir yasyāḥ sā |
pūrva-rasāmṛte (2.4.95) ca haṁsadūtasya padyaṁ, yathā— kadācit khedāgniṁ vighaṭayitum antar-gatam asau sahālībhir lebhe taralita-manā yāmuna-taṭīm |
cirād asyāś cittaṁ paricita-kuṭīra-kalanād avasthā tastāra sphuṭam atha suṣupteḥ priya-sakhī ||
[haṁ. 3] anyad api haṁsadūta eva— tadā niṣpandāṅgī kalita-nalinī-pallava-kulaiḥ parīṇāhāt prema-nāma-kuśala-śatāśaṅki-hṛdayaiḥ |
dṛg-ambho-gambhīrī-kṛta-mihira-putrī-laharībhiḥ vilīnā dhulīnām upari parivavre parijanaiḥ ||