etasyaivābharaṇatvena sākṣād-ānandaja-mohaṁ darśayituṁ daśama-skandha-padyaṁ pramāṇayati yathā veti |
śrī-kṛṣṇasya trijagan-mohana-saundarya-prekṣaṇa-veṇu-gīta-mādhurī-śravaṇābhyāṁ vimāna-cāriṇīnāṁ deva-patnīnām api moham ālokya vraja-devyaḥ parama-vismitāḥ satyaḥ parasparaṁ tam eva varṇayanti |
rūpaṁ saundaryaṁ, śīlaṁ śobhana-svabhāvaḥ |
vanitānāṁ sānurāga-yoṣitām utsava ānando yābhyāṁ te rūpa-śīle yasya taṁ kṛṣṇaṁ nirīkṣya tathā tena kvaṇito vādito yo veṇus tasya viviktam asaṁmiśritaṁ yad gītaṁ gānaṁ tac ca śrutvā vimāneṣu gatir yāsāṁ tāḥ vyoma-yāna-vanitāḥ saha-siddhair iti vakṣyamāṇānusāreṇa devyo nija-nija-kānta-sahitā api smareṇa nunnaḥ kṣiptaḥ sāro dhairyaṁ yāsāṁ tāḥ |
moham evāha viśeṣaṇa-dvayena |
bhraśyanti sraṁsamānāni prasūnāni puṣpāṇi yebhyas te ca te kavarā baddha-kuntalāś ca vidyante yāsāṁ tāḥ |
svayam eva skhalitā nīvyo’dho-vastra-bandhana-ḍorikāḥ yāsāṁ tāḥ |
pūrva-rasāmṛte ca, yathā— nirucchvasita-rītayo vighaṭitākṣipa-kṣma-kriyā nirīha-nikhilendriyāḥ pratinivṛtta-cid-vṛttayaḥ |
avekṣya kuru-maṇḍale rahasi puṇḍarīkekṣaṇaṁ vrajāmbuja-dṛśo’bhajan kanaka-śālabhañjī-śriyam ||
[bha.ra.si. 2.4.94] iti ||