duḥkhottha-dhātu-vaiṣamyādy-udbhūtaś citta-viplavaḥ | apasmāro’tra patanaṁ dhāvanāsphoṭana-bhramāḥ |
kampaḥ phena-srutir bāhu-kṣepaṇa-vikrośanādayaḥ || [bha.ra.si. 2.4.86] aṅga-kṣepeti |
mathurām adhiṣṭhite śrī-kṛṣṇe candrāvalyāḥ sakhī padmā sva-sakhī-ceṣṭitaṁ kasyacid dvārā sandiśati |
he kṛṣṇa ! tvad-viraheṇotthitair udbhūtair antar manasi vikārāṇām ūrmayas taraṅgās taraṅgā iva parsparopamardana-śīlās taiḥ grastāṁ vyāptāṁ mama sakhīṁ candrāvalīm |
tān eva viśinaṣṭi caturbhir viśeṣaṇaiḥ |
kimbhūtais tair vikārormibhiḥ ? aṅgānāṁ kara-caraṇādīnāṁ kṣepaṁ cālanaṁ vidhātuṁ kartuṁ śīlaṁ yeṣāṁ taiḥ |
tathā niviḍāḥ kaṭhināḥ uttuṅgā uccāś ca pralāpā anarthaka-bhāṣitāni yatra taiḥ |
tathā alam atiśayena gāḍhaṁ yathā syāt tathā udvartita-tārau vivartita-kanīnikau locana-puṭau nayana-puṭakau yatra taiḥ |
tathā phena-cchaṭānām udgāribhir udvamana-śīlaiḥ |
samprati adhuneti pūrvam asyā etādṛśatvābhāvaḥ sūcitaḥ |
apasmāriṇīṁ tan-nāma-vyādhi-viśeṣa-yuktāṁ guravaḥ śvaśrv-ādayaḥ tarkayanti vicārayanti |
unmādavad iha vyādhi-viśeṣo’py eṣa varṇitaḥ |
parāṁ bhayānakābhāse yat karoti camatkṛtim || [bha.ra.si. 2.4.89] iti ||