kadācit sakhīnāṁ goṣṭhyāṁ śrī-kṛṣṇa-sukhada-saṅgāna-prastāve tābhiḥ sva-sva-gāna-prāśastye prakaṭite sati tad-asahamānā tuṅgavidyā sa-garvam āha |
gopya eva kapotikāḥ pārāvatyaḥ dhvanibhiḥ amalaiḥ susvara-sañcāravadbhiḥ ramayantu sukhayantu tāvad eva iha vraje yāvat lalitaiva kala-kaṇṭhī kokilā kalaṁ madhurāsphuṭa-dvaniṁ na prapañcayati nāviṣkaroti ||
pūrva-rasāmṛte ca, yathā— gumphantu gopāḥ kusumaiḥ sugandhibhir dāmāni kāmaṁ dhṛta-rāmaṇīyakaiḥ |
nidhāsyate kintu sa-tṛṣṇam agrataḥ kṛṣṇo madīyāṁ hṛdi vismitaḥ srajam ||
[bha.ra.si. 2.4.45] iti ||