śrī-rādhāyāḥ pratipadam ujjṛmbhamāṇaṁ prema-saubhāgyādi-sampattim avalocya tad asahiṣṇutayā kiñcid ātmānam adhikṣipantīṁ candrāvalīṁ padmā sāntvayati |
ātmānaṁ nākṣipa na ninda |
kimbhūtam ātmānam ? gabhīro duravabodho garimā gurutā yasya tam |
ākṣepākaraṇe hetum āha—sakhīti |
he sakhi ! kṣitau pṛthivyāṁ candrāvali-tārayoḥ śaśi-śreṇi-nakṣatrayoḥ, pakṣe somābhā-rādhayoḥ |
rādhā viśākhā ity amara-kośe viśākhā-naksātrānya-paryāyatvena rādhāyāḥ kathanāt |
antaraṁ bhedaṁ tāratamyam iti yāvat |
antaram avakāśāvadhi-paridhānāntardhi-bheda-tādarthye| chidrātmīya-vinā-bahir-avasara-madhye’ntar-ātmani ca ||
ko na vetti ? api tu sarva eva jānātīty arthaḥ |
pūrva-rasāmṛte ca, yathā harivaṁśīya-padyaṁ—
stotavyā yadi tāvat sā nāradena tavāgrataḥ |
durbhago’yaṁ janas tatra kim artham anuśabditaḥ || [bha.ra.si. 2.4.11] tatraiva madhura-rase—
mā muñca pañcaśara pañca-śarīṁ śarīre mā siñca sāndra-makaranda-rasena vāyo | aṅgāni tat-praṇaya-bhaṅga-vigarhitāni
nālambituṁ katham api kṣamate’dya jīvaḥ || [bha.ra.si. 3.5.17] ādinā viṣādād api, yathā padyāvalyām—
asram ajasraṁ moktuṁ dhiṅ naḥ karṇāyate nayane | draṣṭavyaṁ paridṛṣṭaṁ
tat kaiśoraṁ vraja-strībhiḥ || [pa. 316] iti |sad-viveka-janya-nirvedasyātra rase cārutābhāvād ubhayatrāpi sa noktaḥ ||