eṣāṁ lakṣaṇaṁ tatraiva, yathā— prauḍhāṁ tri-caturāṁ vyaktiṁ pañca vā yugapad-gatāḥ |
saṁvarītum aśakyās te dīptā dhīrair udāhṛtāḥ ||
[bha.ra.si. 2.3.76] iti |
śrī-rādhāyāḥ pūrvarāga-daśāyāṁ śrī-kṛṣṇa-nāmno veṇu-nādasya ca śravaṇāt parama-vaiyāgryam āpannāyāḥ sāttvikodgamodrekam ālakṣya viśākhā nirṇīta-tattvāpi tan-mukhāc chrotum icchati |
kṣauṇiṁ bhūmiṁ paṅkilayanti pañka-yuktāṁ kurvanti paṅkaja-rucor padmābhayor akṣṇor netrayoḥ payo-bindavaḥ jala-kaṇāḥ, tathā śvāsāś ca dūrād eva urojāṁśukaṁ vakṣojayor vastraṁ tāṇḍavayanti nartayanti cālayantīty arthaḥ |
he pāṇḍu-vadane ! iti vaivarṇyaṁ coktam |
tathā tava romāñca-puñjāḥ pulaka-rājayaś ca mūrtiṁ tanūṁ danturayanti danturīkurvanti |
te taveti sarvatra sambandhaḥ |
santataṁ nirantaram iti amī dṛśyamānā iti ca sarvatra yojyam |
ata eva manye śaṅke mādhava-mādhurī vasantasya mādhuryaṁ, pakṣe śrī-kṛṣṇasya madhurimā śravaṇayoḥ karṇayoḥ abhyāsaṁ savidham yayau gatavatī ||
pūrva-rasāmṛte ca, yathā— kim unmīlaty asre kusumaja-rajo gañjasi mudhā sa-romāñce kampe himam anilam ākrośasi kutaḥ |
kim ūru-stambhe vā vana-viharaṇaṁ dvekṣi sakhi te nirābādhā rādhe vadati madanādhiṁ svara-bhidā ||
[bha.ra.si. 2.3.78] iti ||