prāyo dhūmāyitā eva rūkṣās tiṣṭhanti sāttvikāḥ [bha.ra.si. 2.3.68] iti pūrva-granthokter vraja-pura-devīṣu dhūmāyitā na sambhavatīti devīṣu tān udāharati—surāṅgane iti |
dhūmāyita-lakṣaṇaṁ ca pūrva-grantha eva, yathā— advitīyā amī bhāvā athavā sa-dvitīyakāḥ |
īṣad-vyaktā apahnotuṁ śakyā dhūmāyitā matāḥ ||
[bha.ra.si. 2.3.71] iti |
kācit siddha-vanitā kām api vimāna-cāriṇīṁ devīṁ sa-narmāha—surāṅgane iti |
tvaṁ surasyāṅganā, atha ca purātana-puruṣasya śrī-kṛṣṇasya vīkṣayā tava bhāvaḥ |
nanu kiṁ me bhāva-lakṣaṇaṁ paśyasi ? tatrāha—tavākṣiṇī jala-kaṇānām aśrūṇāṁ sākṣiṇī |
yadyapi tvam aśrūṇi niruṇatsi, tad api tavākṣiṇī eva aucchūnya-cākacikkaṇyābhyāṁ svāntaḥ-sthitān aśru-kaṇān jñāpayata evety arthaḥ |
tena tavāvahitthā eva kāma-spṛhāṁ sūcayantī tvāṁ hāsyāspadī-karoti, na tv aśru-pulakādikam iti bhāvaḥ ||