asya lakṣaṇaṁ ca tatraiva, yathā— pralayaḥ sukha-duḥkhābhyāṁ ceṣṭā-jñāna-nirākṛtiḥ |
atrānubhāvāḥ kathitā mahī-nipatanādayaḥ ||
[bha.ra.si. 2.3.58] iti |
paramotkaṇṭhitāyāḥ śrī-rādhāyāḥ vṛndayā samupasāditasya kṛṣṇasya sandarśanaja-pramodātiśayena manaḥ-prabhṛti-sarvendriyāṇāṁ layaṁ dṛṣṭvā vṛndā vismiteva varṇayati |
mādhave śrī-kṛṣṇe rādhāyāḥ sākṣātkāraṁ netra-gocaratām ite gate sati jaṅghe dve sthāvaratāṁ vṛkṣatvaṁ gate stabdhe babhūvatur ity arthaḥ |
tathā netrayoś cakṣuṣor dvayī parihṛtaḥ spandaś ceṣṭā yayā tādṛśī jātety arthaḥ |
tathā kaṇṭhaś ca kuṇṭhita-nisvana uparata-śabdo jātaḥ nāsā-puṭīti jātyaika-vacanam |
vighaṭito’pagataḥ śvāso yasyāḥ tathā-bhūtā jātā |
astu tāvad eṣāṁ vārtā—manye śaṅke asyā mano’pi samādhiṁ layaṁ dadhe |
kiṁ-bhūtaṁ manaḥ ? parama-pramoda-sudhayā dhautaṁ nirmalaṁ munivad iti bāhya-jñāna-rāhityāṁśe, na tu ālambana-sādṛśyāṁśe dṛṣṭāntaḥ ||
pūrva-rasāmṛte ca, yathā— milantaṁ harim ālokya latā-puñjād atarkitam |
jñapti-śūnya-manā reje niścalāṅgī vrajāṅganā ||
[bha.ra.si. 2.3.59] iti ||