sa rājā itthaṁ cintayan muneḥ sutenoktaḥ saptame 'hani takṣakākhyo nirṛtir mṛtyur yathā bhaviṣyati, tathāśṛṇot |
he rājan! matsuto bālastubhyam aśapat, sa mayā tiraskṛtaḥ, kintu tac-chāpasya durnivāratvāt-tvayā paralokopāyo vicāraṇīya iti śamīkena preṣitāc-chiṣyāt śrutavānity arthaḥ |
sva-doṣa-kṣamaṇāya muner antikaṁ jigamiṣur api tasya saṅkocaṁ śāpa-mokṣaṇañcān icchan na jagāma, kintu na cireṇa śīghratayaiva tad-viṣāgniṁ sādhu mene, yato rājye prasaktasya svasya virakti-kāraṇam iti |
yo māṁ kṛpālur brahmāstrānalād garbhe'rakṣat taṁ vismṛtya rājye saktaṁ māṁ dhig astu |
tasmāt sarvaṁ vihāya tam eva sambhāvayiṣyānīti niradhārayad ity arthaḥ ||