tad evaṁ sati tasya mahattamābhidhāna-yogavataḥ punar mahattamānām ekānta-parāyaṇasya gāḍha-tatparasya sato’ta eva gṛṇataḥ, teṣāṁ mahattamānāṁ nāma kīrtayataḥ puṁsaḥ kīrtitaṁ nāma kartṛ dauṣkulyādikaṁ vidhunotīti kutaḥ punar vaktavyam ? sutarām eva tat syād iti bhāvaḥ |
tatra hetuḥ—atiśayo yo bhagavān ananta-svarūpas tathānanta-śaktiś ca syāt |
tam api yaṁ mahatsu abhivyaktā guṇā yasya tādrśatvād eva hetor anantam āhuḥ—tat tayā yad asti sarve teṣu yadi tad-guṇā nābhivyaktā abhaviṣyan, tadā tad-ajñānāt tam api tathā nāvadiṣyann ity arthaḥ |
pūrveṇa yac-chabdena tac-chabdo labhyate |
pareṇa tu prasiddhaḥ sūcyate |
tasmāt tādṛśa-guṇānāṁ bhavad-vidhānām eva prabhāvo’yaṁ—yad vayam apy atra yogyā jātā iti bhāvaḥ |
yeṣāṁ saṁsmaraṇāt puṁsāṁ [bhā.pu. 1.19.33] ity-ādivat |
atra prastutasya vṛddhānuvṛtti-mahimna upakrāntatvena upasaṁhāre’nyamahima-paratve vākya-bhedaḥ syād iti nānyathā vyākhyātam |
nija-yogyatāntara-sūcane dhārṣṭyaṁ syād iti ca ||