dharme evaṁ pravadati sati sa samrāṭ parīkṣit samāhitena tad ukta-pakṣa pañcakārthābhiniveśitena manasā taṁ dharmaṁ paryacaṣṭa jñātavān, tato vikhedaś chinna-saṁśayo'bhūt |

etad uktaṁ bhavati-prakṛti-saṁsarga-virāgayoḥ puruṣa-kartṛkayor na kleśa-tat-kṣaya-hetutvaṁ |

tat-saṁsargāt prāgiva tad-virāgād uttaratrāpi punas tat-saṁsarga-prasaṅgāt, ubhayor vibhutvena sadaiva sānnidhyāt, na ca grahāṇāṁ teṣāṁ kāla-cakrādhīnatvenāsvātantryāt, na ca karmaṇaḥ, tasya kṣaṇa-vināśitvāt, na ca svabhāvasya, tasya jāḍyāt, tasmād īśvarasyaiva tad-dhetutvaṁ, tasya cāpratarkyatvāt tad-vidhitsitaṁ durbodhaṁ, na cāsya karhicid-rājan pumān veda vidhitsitam iti bhīṣmokteḥ |

kim asya dharmasya sva-viṣayāṁ smṛtiṁ vardhayituṁ tat-kleśa-racanaṁ, kim vā tad-bhṛtyasya me kali-nigrahādi-yaśo-vistārārtham iti? na ca dharmasya pāpam asti kleśakaṁ, tathātve dharmatvānupapatter iti ||