yaiḥ kitavair duḥśāsanādibhis tava patnyāḥ kavaraṁ vikīrya unmucya spṛṣṭam ākṛṣṭaṁ teṣāṁ striyo hateśāḥ | ata eva vaidhavyād vimukta-keśā akṛta cakāra |
kathaṁ-bhūtaṁ kavaram ? adhi makhaṁ rājasūyam adhikṛtya kḷpto racito yo mahābhiṣekaḥ, tena ślāghyatamaṁ |
cāru ramyam, yat-smaraṇāt tadānīm evāsmat-kṛpayā prāptasya śrī-kṛṣṇasya manane padayoḥ patitāny aśrūṇi mukhād yasyāḥ patnyāḥ |
pada-śabda-sāpekṣasyāpi patita-śabdasya aśru-padena samāso nitya-sāpekṣitatvāt ||
kaivalya-dīpikā : patnyā iti |
adhi makhaṁ rājasūyam adhikṛtya kramo racito yo mahābhiṣekaḥ, tena ślāghiṣṭhaṁ ślāghyavattaṁ yat cāru-kavaraṁ keśa-pāśaḥ kitavaiḥ duḥśāsanādibhiḥ vikīrya unmucya spṛṣṭaṁ patitāśru-mukhaṁ yasyāḥ, tayā patitaṁ padayoḥ sāpekṣatve’pi samāsaḥ |
tadānīm eva smaraṇāt pura-sthitasya kṛṣṇasya padayoḥ |
tat-striyaḥ teṣāṁ kitavānāṁ striyaḥ |
hatair īśair hetu-bhūtair vimukta-keśāḥ ||