tad evam anyāyair api bhakta-rakṣā-vyagre kṛṣṇe ratim āśāste |
vijayasya arjunasya ratha eva kuṭumbo’kṛtyair api rakṣaṇīyo yasya tasmin |
raśmayaḥ pragrahāḥ, dhṛtā haya-raśmayo yasya santīti vrīhy-āditvāt iniḥ |
īkṣaṇīyā iti vāma-haste aśva-dhāraṇa-rajjuḥ, dakṣiṇa-haste pratodaḥ, mukhāravinde huṁ hum iti tan-nodana-śabda iti śobhayā yan mādhuryam īkṣaṇīyaṁ, tan mayaiva tadā sva-cakṣurbhyām īkṣitaṁ, na tv arjunenāpi iti bhāvaḥ |
tasmin bhagavati mama ratir astu mumūrṣor iti |
ata evāhaṁ samprati martum icchāmi, yan mṛtvā tad eva mādhuryaṁ muhur drakṣyāmi, sañjīvaṁs tu tat kathaṁ draṣṭuṁ prāpsyāmi ? prakaṭa-prakāśe tasyā līlāyā bhagavatā samāptī-kṛtatvād iti bhāvaḥ |
atra mriyamāṇasyety anuktvā san-pratyayena icchādhīna-mṛtyor bhīṣmasya bhagavataḥ sakāśād api tal-līlāyām atilobho vyajyate |
tena ca sā yuddha-līlāpi nityety anyasyā līlāyā nityatve kaimutyam ānītam |
nanu satyaṁ tasyām eva me sārathya-līlāyāṁ tvam atyāsakto yat prati-ślokam eva tām āsvadayaṁs tām evodgiraṁs tal-līlā-viśiṣṭe eva mayi ratiṁ prārthayase, kintu samprati mṛtvaiva tal-līlā-prāptau tava kiṁ pramāṇam ? ity atra “maraṇe yā matiḥ sā gatiḥ” iti prasiddhāt pramāṇād api tava darśanam eva paraṁ pramāṇam ity āha—yam iheti |
yaṁ nirīkṣya hatā yuddhe anyenāpi hatāḥ santaḥ asura-svabhāvā api tādṛśa-jñāninām api sarūpaṁ sāyujya-muktiṁ prāptāḥ |
“ahaṁ tu bhaktaḥ, tatrāpi maraṇa-kāle tādṛśa-matimāṁs taṁ tvāṁ sākṣād dṛṣṭvā mṛtvā kathaṁ na tāṁ līlāṁ prāpsyāmi ?” iti bhāvaḥ |
atra nara-sārathyam anadhikāribhyo’pi sāyujya-dāyitvam iti yugapad evānaiśvarya-mahaiśvarya-svīkāra-lakṣaṇaṁ mahā-mādhuryaṁ sarva-bhagavat-svarūpāsādhāraṇam eva tadānīm uditam iti jñeyam ||