tat-kṛtopakārān anusmarati—yathā iti dvābhyām |
ayam arthaḥ—mātṛto’pi mayy adhikā tava prītiḥ |
tathā hi, he hṛṣīkeśa, yathā devakī kaṁsena ruddhā tvayā vimocitā, ahaṁ ca tathaiva kiṁ vimocitā ? iti kākvā mahān viśeṣa uktaḥ |
taṁ darśayati—sā aticiraṁ ruddhā satī tasmād eva sakṛd vimocitā tathā śucārpitā ca satī |
na ca tasyāḥ putrā rakṣitāḥ |
asti cānyo nāthas tasyāḥ |
ahaṁ tu vipad-gaṇāt, tathāpi muhuḥ śīghraṁ ca sātmajā ca tvayaiva ca nātheneti ||
kaivalya-dīpikā : yathā iti |
yathā yathāvac ca-kāreṇa eva upamārthasya labdhatvāt |
muhur vipad-gaṇādi-vyatirekaḥ ||