nanu tava nitya-tanutve katham asmin kalpe svāyambhuve manvantare utsaṅgān nārado jajñe iti brahmaṇaḥ sakāśāt tava janma-prasiddhiḥ ? satyam, nitya-tanor eva bhagavato līlā-viśeṣārthaṁ devaky-ādi-garbhe praveśa iva mamāpi brahma-putratva-līlārthaṁ pūrva-kalpānta eva brahma-śarīre praveśo’bhūd ity āha—kalpānta iti |
idaṁ trailokyam ādāya upasaṁhṛtya udanvataḥ ekārṇavasyāmbhasi śayāne śrī-nārāyaṇe śiśayiṣoḥ śayanaṁ kartum icchor vibhor brahmaṇaḥ antar madhyam anu prāṇaṁ viviśe praviṣṭo’ham |
tato’vatīrya viśvātmā deham āviśya cakriṇaḥ | avāpa vaiṣṇavīṁ nidrām ekībhūyātha viṣṇunā ||
“svāyane’mbhasi” iti pāṭhe svāyane svasyādhikaraṇe’mbhasīti nārāyaṇe’mbhasīta nārāyaṇenābheda-vivakṣayeti mantavyam ||