iti mūrtīnāṁ vāsudevādīnām abhidhānena nāma-catuṣṭayena yajate pañcarātrokta-vidhinā vāsudevāya namaḥ pradyumnāya nama ity evaṁ ṣoḍaśopacārair yaḥ pūjayet, mantra-mūrtiṁ mantra-dhyānokta-mūrtiṁ, mantreṇaiva japitenāvirbhavati mūrtiḥ śarīraṁ yasyeti vā |
amūrtikaṁ prākṛta-mūrti-rahitam, akaṭhinaṁ kṛpārdram iti vā |
mūrtiḥ kāṭhinya-kāyayor ity amaraḥ |
yajña-puruṣaṁ yajanīyaṁ puruṣaṁ, sa samyag-darśanaḥ taṁ dṛṣṭvā anye’pi kṛtārthā bhavantīty arthaḥ |
yad vā, darśanaṁ jñānam |
yad vā, dṛśyate’neneti darśanaṁ śāstraṁ, bhakti-pratipādakaṁ pañcarātrādi samyak dhanyam ātma-prasādakatvāt |
na tu yenaivāsau na tuṣyeta manye tad-darśanaṁ khilaṁ [bhā.pu. 1.5.8] ity ukta-lakṣaṇaṁ bhakti-rahitaṁ śāstram eva khilam ity arthaḥ |
tataś ca, kṛta-vedānta-darśanasyāpi tavāyam ātmā na vai parituṣṭaḥ, mama tu kṛta-pañcarātra-śāstrasyātmā sadā prasanna eveti bhāvaḥ ||