evaṁ bhakti-miśreṇa karmaṇā bhakti-miśraṁ jñānaṁ mokṣa-sādhanaṁ bhavatīti uktam |
idānīṁ bhakti-miśra-niṣkāma-karmavatāṁ tādṛśa-bhakta-saṅga-bhāgyena keṣāñcit kadācit karma-miśrā bhaktir api bhaved ity āha—kurvāṇā iti |
yatra bhakti-miśra-karmaṇi sthitā akasmād bhakta-saṅga-bhāgyena bhagavac-chikṣayā karmāṇi kurvāṇāḥ santaḥ kecit kṛṣṇasya guṇa-nāmāni gṛṇanti smaranti ca kīrtana-smaraṇādy-ātmikāṁ bhaktiṁ kurvantīty arthaḥ |
yat karoṣi yad aśnāsi yaj juhoṣi dadāsi yat | yat tapasyasi kaunteya tat kuruṣva mad-arpaṇam ||
[gītā. 9.27]
śikṣāyāś cāsyā bhakti-prakaraṇa-paṭhitatvāt na karmi-viṣayatayā vyākhyā yuktā |
karmiṇo hi karma-vaiphalyābhāvārthaṁ vaidikam eva karmārpayati |
bhaktās tu bhagavat-svāmikatvenaivātmānaṁ jānantaḥ sva-kartavyaṁ vaidikaṁ laukikaṁ daihikaṁ ca karma sva-prabhu-pravartyamānaṁ pratiyantaḥ sarvam eva tasmin samaprayantīti mahān bhedaḥ |
ata evātra yad aśnāsīty upanyastam, evam eva tatra śrī-rāmānujācārya-caraṇair api vyākhyātam |
atra kurvāṇā iti varatmāna-nirdeśāt |
bhaktiṁ kurvantīy ākhyāta-kriyāyā mukhyatvāc ceyaṁ karma-yoga-sahitā bhaktir ity ato bhakter asyāḥ karma-miśratā jñeyā |
karma-miśrayā bhaktyā sādhyā jñāna-miśratayā ca sādhyā mukti-sahitā bhagavad-ratiṁ śānta-bhakti-nāmnī ātmārāmāś ca munaya [bhā.pu. 1.7.10] ity āder jñeyā ||