evaṁ bhagavattvaṁ darśayitvā brahmatvaṁ darśitam |
nanu brahmānubhavenaiva yadi muktiḥ syāt, tarhi kathaṁ janma-guhyaṁ [bhā.pu. 1.3.29] ity-ādinā tat-kīrtana-mātreṇa saṁsāra-vimokṣa uktaḥ ? tatrāha—evam iti |
yathaivāvyavahita-pūrvoktāvidyā-māyoparatāv eva brahmānubhava-sampattī bhavataḥ, evaṁ prākṛta-janma-karma-rahitasya hṛt-pateḥ sarva-buddhy-agocarasya janmāni karmāṇi ca kavayo varṇayanti |
tat-tad-uparatāv eva taj-janma-karmānubhava-sampattī sādhakānāṁ bhavata iti manyanta ity arthaḥ |
sampattir atra sākṣāl-labdhiḥ |
ata eva veda-guhyānīti tathoktaṁ śrī-bhagavatā—
janma-karma ca me divyam evaṁ yo vetti tattvataḥ | tyaktvā dehaṁ punar janma naiti mām eti so’rjuna ||
[gītā 4.9]
tathaiva teṣu śrī-śukadevādīnām api brahma-niṣṭhā-parityāgenāpi rāgataḥ pravṛttir varṇayiṣyate dvādaśe—sva-sukha-nibhṛta-cetāḥ [bhā.pu. 12.12.68] ity ādau |
ato brahmavat tan-nididhyāsanenaiva saṁsāra-duḥkhopakṣayaḥ syāt, tad-anubhava-sampattī ca bhavata ity arthaḥ |
pṛthag-arthas tv evam ity asya vyavahita-vākyārthenānvayāyogāt kaṣṭāya sampadyate ceti ||