pūrvoddiṣṭa-haṁsa-dvārā śrī-lalitā-devī śrī-kṛṣṇāya śrī-rādhāyā viraha-klama-parākāṣṭhātaś carama-daśā-sānnihityaṁ nivedayati |
aye iti sambodhane rāsa-rasiketi tadānīntana-tad-viṣayaka-saubhāgya-viśeṣaṁ smārayati |
mama sakhyāṁ śrī-rādhāyāṁ purā pūrvasmin kāle tvad-vrajāvasthāna-samaye yena tvayā kartryā nava-navā pratidina-pratikṣaṇam uttarottarollāsana-līlā praṇaya-laharī prema-paramparā baddhā sanditā |
kimbhūtā ? gahanā durbodhā |
sa tvaṁ cet yadi muktāpekṣaḥ tasyāṁ nirapekṣo’si, tarhi imāṁ mat-sakhīṁ dhik, yat yasmāt etasyā nāsāyāṁ nihitaṁ carama-daśā-sānnidhyān nāḍikāyā atisūkṣmatvena śvāsa-sañcāra-jñānārtham arpitaṁ tūlasya śakalaṁ khaṇḍam idam adyāpi calati spandate |
tavāgamanāśayaivānayā deho rakṣyate, tavānāgamane niścite sati mahān evānartha utpatsyatīty avilambam evātrāgatya sa-priya-vargāṁ mat-sakhīṁ sañjīvayeti dhvanitam |
prasara śiśirāmodaṁ kaundaṁ samīra samīraya prakaṭaya śaśinn āśāḥ kāmaṁ manoja samullasa | avadhi-divasaḥ pūrṇaḥ sakhyo vimuñcata tat-kathāṁ hṛdayam adhunā kiñcit kartuṁ mamānyad ihecchati || ||
[padyā. 334]