śrīmad-uddhavena vrajān nivṛttya mathurāṁ gatvā tatra rahasi kṛṣṇaṁ prati svayam eva sākṣād-anubhāvā rādhāyā viraha-vedanātiśaya-khinnatā nivedyate |
he yadupate ! iti śrī-rādhāyā viraha-kleśa-smaraṇena taṁ prati sopalambha-sambodhanam |
tava viraheṇa yo tāpaḥ, kulyā-pakṣe ātapaḥ, tasmād eva hetoḥ anudinaṁ pratidinaṁ viśuṣyantī, pakṣe kṣayaṁ prāpnuvantī satī, kraśima-paripākaṁ kṛśatāyāḥ paramāvadhiṁ prathayati vistārayati |
kasmin keva ? nidāghe gharmartau kulyeva svalpa-kṛtrima-sarid iva ubhaya-pakṣa-gāmi-viśeṣaṇais tām eva viśinaṣṭi—udañcantī udgacchantī vaktram evāmbhoruhaṁ tasya vikṛtir vikāro vaivarṇyam, pakṣe mlānatā yasyāṁ sā |
tathā antaḥ manasi, pakṣe abhyantare kaluṣitā nāvābhārākrāntatvād anacchībhūtā, pakṣe paṅkilā |
tathā sadā sarvadā hārābhāvena maṇisaraṁ vinā, pakṣe āhāro mṛṇālādi tasyābhāvena glapitau kucāv eva kokau cakravākau yasyāṁ sā |
rūpaka-śleṣa-garbhotprekṣālaṅkāro’yam ||