upekṣāyā eva prakārāntaram āha—athaveti |
prasādanasya prasannatāyāḥ vidhiṁ sāmādi-mārgaṁ tyaktvā parityajya mṛgākṣīṇāṁ nāyikānām ||
kadācit gṛhīta-mānāṁ candrāvalīṁ samavalokya parama-kautukinā śrī-kṛṣṇena sāmādy-upāyān unmucya tasyā dakṣiṇa-karṇāvataṁsita-puṣpāghrāṇādāna-miṣāt tat-kapola-sparśenaiva mānād uparamayya sā prasāditeti kavi-caraṇair varṇyate |
sundari ! he candrāvali ! tava dhammille baddha-keśa-samūhe, savye vāme śabda-grahe karṇe, dakṣiṇe śabda-grahe tu katarat kiṁ-jātīyam |
ata eva paricetuṁ puṣpa-nirṇaya-jñānāya āghreyam asya puṣpasya saurabham anubhaveyam iti vyājena miṣeṇa nāsā-puṭe nihite’rpite sati tasyā gaṇḍe iti śeṣaḥ |
gaṇḍe udyanti udgacchanti pulakāni yasyā sā candrāvalī hariṇā vāṅ-manaś ceṣṭitādi-mādhuryeṇa sarva-manohara-svabhāvena vihasya cumbitā ||