priyasya saṅgama-lipsayā milana-vāñchayā |
svasya maṇḍanaṁ ca astika-prāptiḥ kenāpi miṣeṇa priyasya sannidhi-gamanaṁ ca priye rāga-prakaṭanādi ca te tathā tān karoti ||
śrī-satyabhāmāyāḥ pūrvarāga-daśāyāṁ tasyāḥ śrī-kṛṣṇa-darśanārtham utsukatayā vyāja-viśeṣeṇa tasya gṛhāgamanam ālakṣya pravīṇā kācit tat-priya-sakhī tāṁ prati sākūtam āha—yad yasmāt subhadrāyāḥ skahyaṁ tayā saha mama sakhītvam iti ākhyāya kathayitvā sakhya-vyājād ity arthaḥ |
dhūrte he durvigāha-vyāja-śālini ! pituḥ satrājitasya agārād gṛhāt sakāśāt racayasi vidadhāsi |
maṇḍane nijāṅga-bhūṣaṇe veśādau ca nimitte prayatnam āgrahaṁ tat tasmāt hetoḥ sphuṭaṁ śaṅke tava antaḥ cittāntarāle kim api anirvācyaṁ vastu ajani jātam, adyeti pūrvam etādṛśa-ceṣṭānāṁ tasyāṁ kadāpy adarśanāt |
saundaryāmbunidher vidhāya mathanaṁ dambhena dugdhāmbudher gīrvāṇair udahāri hāri-caritā yā sāra-sampan-mayī | sā lakṣmīr api cakṣuṣāṁ cira-camatkāra-kriyā-cāturī dhatte hanta tathā na kāntibhir iyaṁ rājñaḥ kumārī yathā ||
[la.mā. 5.30]