tad-varṇane sa-yuktikaṁ pramāṇam āha—tathā coktam iti |
tad-aṅgīkāre tu svayam eva śrī-kṛṣṇaḥ samādadhe—
nāhaṁ tu sakhyo bhajato’pi jantūn bhajāmy amīṣām anuvṛtti-vṛttaye | yathādhano labdha-dhane vinaṣṭe tac cintayānyan nibhṛto na veda ||
[bhā.pu. 10.32.20]
pūrvānusāreṇāsya cāyam arthaḥ—he sakhyaḥ ! śṛṇuta iti śeṣaḥ | ahaṁ tu bhajato’pi jantūn jantu-mātrān api, kim uta bhavad-vidha-preyasī-janān na bhajāmi, kiñcit kiñcid vicchidya tiṣṭhāmīti vācyam ity arthaḥ | kim-arthaṁ na bhajasi ? tatrāha—amīṣāṁ yā anuvṛttir mad-eka-bhāvanā-maya-premā tad-rūpā yā vṛttir mama svīyā jīvikā tasyai tāṁ vardhayitum ity arthaḥ | kriyārthopapadasya ca karmaṇi sthāninaḥ iti caturthī | kṛcchra-sādhyāpi seyaṁ vāñchita-siddhis tat-tṛṣṇayā mayā duṣparihārā iti bhāvaḥ |
nanu paramopādeya-vastuni svayam eva vardhata eva premā ? satyam, tathāpi teṣām anuvṛttiḥ svasyāpi tad-rūpāyā vṛtter vardhanādhikyam abhajane syād iti dṛṣṭānta-dvārāha—yatheti |
yathā nirdhanaḥ kaścil labdhe dhane parama-jīvikā-rūpe vinaṣṭe viśeṣeṇādarśanaṁ prāpte tac-cintayā tat-prāpti-sambhāvanayā kim uta prāptyā nibhṛtaḥ pūrṇaḥ san nānyad anusandadhāti |
tathā bhavādṛśaḥ parama-dhane mayi mama ca parama-dhane bhavādṛśi parasparaṁ tādṛśatvaṁ syād ity arthaḥ ||