ādi-śabdād āvega-viṣādādyāḥ |
sarveṣām ahaṁtāspadedaṁtāspadānāṁ vismaraṇaṁ tatra hetur mamatāspadasya śrī-kṛṣṇa-rūpa-guṇādes tu smṛty-atiśaya eva jñeyaḥ |
gṛha-pati-śvaśrv-ādiṣu mamatvābhāvān na teṣāṁ mamatāspadatvaṁ tathaivodāharaṇe’pi dṛṣṭam |
uddhavaṁ prati śrī-kṛṣṇaḥ sādhu-saṅga-prastāve mad-viṣayaka-prītimattvaṁ sādhutvam iti sādhu-lakṣaṇasya parā kāṣṭhā śrī-gopīṣv eveti tās tat-paricitā api lakṣaṇa-viśeṣeṇa punaḥ paricāyayati—tā iti |
mayy anuṣaṅgena nirantarāsaṅgena baddhā dhiyo yābhis tāḥ |
atra baddha-padena śrī-kṛṣṇasya trijagan-mohana-vicitra-līla-stambhatvaṁ anuṣaṅgasya balavad-dāmatvaṁ, dhī-vṛttīnāṁ śrī-kṛṣṇasya vāñchita-sampādaka-kāma-dhenu-ghaṭātvam āropitam |
svam ātmānaṁ dehaṁ na viduḥ, rāsābhisārādau kva sthitaṁ kva vāyāntam iti nānusandadhuḥ |
tathā adaḥ para-lokaṁ dharmātikramād iti bhāvaḥ |
idam imaṁ lokaṁ lajjā-bhayādy-atikramād iti bhāvaḥ |
samādhau munaya iti teṣāṁ yathā sarva-vismaraṇe brahmānubhavo’tiricyate, tathaitāsāṁ mad-anubhava iti sarva-vismaraṇāṁśe dṛṣṭāntaḥ |
nadyo yathābdhi-toye praviṣṭā nāma-rūpe svīye na vidur iti rasa-carvaṇāṁśe dṛṣṭāntaḥ ||