ātmānam akṛtārthaṁ manyamānā śrī-rādhā lalitām āha—veṇuṣu veṇu-jātiṣu janur janma varayitum iti |
vara īpsāyāṁ curādy-ad-antaḥ |
he kṣāmodari kṛśodarīti tava vā mama vā saundaryavatā manuṣya-janmanānena kiṁ kāryaṁ yadi kṛṣṇo na labhyate ? iti bhāvaḥ |
nanu devādi-janma hitvā kiṁ tiryag-janma prārthayase ? tatrāha—vareṇyam ity-ādi |
atra hetuḥ—tapaḥ-stomenety-ādi |
iyaṁ muralī yad veṇuṣu janur urarīkṛtyāṅgīkṛtya |
atra śrī-rādhāyāḥ prakaraṇa-vaśād rātrindivaṁ tena saha divya-līlayā dīvyatyā api atitarṣa-bharāt tat-tad-anubhūtatvena bhāvana-samarpako’nurāga eva jñeyaḥ ||