prātastanaṁ candrāvalyāś caritaṁ tat-sakhī kācid āha—ālīti |
bhramad-bhrūr iti vāmya-gandhaḥ |
tasya śrī-kṛṣṇasya mukha-puṭāvaraṇārthaṁ hastam utkṣipya punaḥ samavariṣṭa vraja-rāja-kumāre etāvad dhārṣṭyam anucitam iti lajjā-saṅkocābhyāṁ hastaṁ saṁvṛttavatī nyañcan-mukhī nija-dhārṣṭya-prakāśena lajjitā |
atra madhu-sneha-sambandhi-vāmya-gandhodayāt |
yathā mānasya vāmya-gandhodāttatvaṁ tathaiva hastokṣepa-prathama-lakṣaṇeṣu saṅkocānudayāt maitryasyāpi sakhya-gandhavattvam api udāttena saha maitryasyāntar bahir api susaṅgatatvāt sumaitryam |
kācit karāmbujaṁ [bhā.pu. 10.32.4, u.nī. 14.112] ity atra tu dākṣiṇyodātta-mānasya bahir-anabhivyaktyā antar-bahir-abhivyakta-vinaya-maitryeṇa saha susaṅgatvābhāvāt tatra maitryam eva, na tu sumaitryam ||