ghṛta-snehavatīnāṁ vilāsādāv api śrī-kṛṣṇa-viṣayakam ādaram abhinayena spaṣṭaṁ vaktum āha—yathā veti |
rāse ekatra nartitvā punar api maṇḍalāntare nartituṁ śrī-kṛṣṇena nīyamānāṁ candrāvalīṁ varṇayantī vṛndā nāndīmukhīṁ praty āha—agharipuṇā śrī-kṛṣṇenāṁse skandhe nyastaṁ savyaṁ bhujaṁ nijam ākṛṣya amaṅgalam imaṁ madīya-vāma-bhujaṁ kathaṁ priyasya skandhe’rpayāmīti tad-aṁsād apanīya iha priyāṁse dakṣaṁ dakṣiṇaṁ bhujaṁ nidadhānā priyasya dakṣiṇa-pārśvād vāma-pārśvam āgatyety arthaḥ, tathaiva dakṣiṇa-bhujārpaṇa-siddheḥ |
tathāgamane ca sva-pada-yugaṁ baṅkaṁ, baki kauṭilye, kuṭilaṁ kṛtvety arthaḥ |
śaṅkayā kadācit priyasyāṅge mama pāda-sparśaḥ syād iti bhītyety arthaḥ |
pratipakṣa-yuvati-vayasyāṁ śrī-rādhā-sakhīṁ kācid dūrataḥ paśyantīṁ smerāṁ cakāra ||