krīḍā-kuñja-gṛhe śrī-kṛṣṇenāliṅgitāyāḥ pālī-nāmnyā yūtheśvaryāḥ svedāśru-prabhṛti-sāttvikodayam ālokya bahiḥ kuñjatas tasyāh priya-sakhī tayoḥ parokṣam eva śrī-kṛṣṇaṁ sambodhya varṇayati |
he mādhava ! tvaṁ ghana-rasa-rūpaḥ niviḍa-rasa-svarūpaḥ, pakṣe jala-svarūpo’pi |
tathā pālī ca lāvaṇyaṁ succhāyatvaṁ, pakṣe lavaṇatvaṁ tasya yaḥ sāraḥ sthirāṁśaḥ, tan-mayī tat-svarūpā mūrtir yasyāḥ sā |
ata eva bhavad-āśleṣe bhavata āliṅgane sati, tasyāḥ pālyā dravatā rasa-rūpatvaṁ kathaṁ na bhavitā ? api tu bhaved evety arthaḥ ||