śrī-kṛṣṇasya nidrām udāhṛtya śrī-rādhāyā api tām udāharati—yathā veti |
alinde iti śrī-kṛṣṇe mathurāṁ prasthite sati tad-virahajonmādena hata-vivekā satī śrī-lalitā-devī kālindī-payasi carantaṁ haṁsaṁ dūtaṁ parikalpya tad-dvārā śrī-kṛṣṇa-viraha-khedena śaśvan-mūrcchitāyāḥ śrī-rādhāyāḥ sandeśaṁ śrī-kṛṣṇe śaṁsantī pūrvavat tayor nijābhīṣṭa-sevāṁ samākāṅkṣati |
imāṁ mama priya-sakhīṁ śrī-rādhāṁ tvad-utsaṅge tava kroḍe nidrā-sukhena mukulite mudrite’kṣiṇī yasyās tathābhūtāṁ pūrvavat punar api kisalaya-kalāpena nava-pallava-śreṇyā racitaṁ yad vyajanaṁ tad-yuktāhaṁ kadā seviṣye ? kimbhūtāṁ ? vāsantīnāṁ mādhavī-latā-puṣpāṇāṁ yo nava-parimalaḥ pratyagra-gandhodrekas tad-udgāriṇaḥ tat udbhāsana-śīlāś cikurāḥ keśā yasyās tām |
kiṁ kurvatīm ? kuñja-vasater latā-gṛhasyālinde catvare vasantīṁ tiṣṭhantīm |
kimbhūte alinde ? kālindī-kamalānāṁ tad-udbhava-padmānāṁ surabhir ghrāṇa-tarpako gandho yatra tasmin |
pūrva-rasāmṛte ca, yathā— saṅkrānta-dhātu-citrā suratānte sā nitānta-tāntā’dya |
vakṣasi nikṣiptāṅgī harer viśākhā yayau nidrām ||
[bha.ra.si. 2.4.175] asyā vivṛti-viśeṣaś ca tatraiva, yathā— yuktāsya sphūrti-mātreṇa nirviśeṣeṇa kenacit |
hṛn-mīlanāt puro’vasthā nidrā bhakteṣu kathyate ||
[bha.ra.si. 2.4.176] iti |
cintādi-traya-hetuka-nidrāyāḥ asmin rase nātyupayogitvād ubhayatrāpy udāhṛtir na darśitā ||