asya lakṣaṇaṁ yathā tatraiva— abhīṣṭekṣaṇa-lābhādi-jātā cetaḥ-prasannatā |
harṣaḥ syād iha romāñcaḥ svedo’śru mukha-phullatā |
āvegonmāda-jaḍatās tathā mohādayo’pi ca ||
[bha.ra.si. 2.4.148] iti |
atrādi-śabdād abhīṣṭa-śravaṇajā ca jñeyā |
so’bhīṣṭekṣaṇena yatheti |
rāsa-līlāyāṁ tirodhānānantaram āvirbhūtasya śrī-kṛṣṇasya sandarśana-samudita-harṣodrekaṁ śrī-vraja-sundarīṇāṁ śrī-bādarāyaṇir varṇayati |
preṣṭhaṁ priyataraṁ tasya priyatamatve’pi tāsāṁ tadānīntana-viraha-duḥkhasya samyaṅ nāśābhāvāt tāsu tadānīṁ priyataratvenaiva sphuraṇān munināpi tathaivānūdyate sma |
prītyā harṣeṇa utphullā vikasitā dṛśaḥ netrāṇi yāsāṁ tāḥ |
abalā iti viraha-vaiyagryāt suṣṭhu bala-hīnā api tās tad-darśana-mātreṇaivottasthur iti tāsāṁ paramānandodayo darśitaḥ |
yugapat eka-kālam eva uttasthuḥ utthitavatyaḥ |
tatrotprekṣate—tanvaḥ aṅgāni hasta-pādādīni yathā āgataṁ praviṣṭaṁ prāṇaṁ mukhya-vāyuḥ labdhvā sa-ceṣṭā bhavanti tadvat ||