asyā lakṣaṇaṁ tatraiva— dhṛtiḥ syāt pūrṇatā jñāna-duḥkhābhāvottamāptibhiḥ |
aprāptātīta-naṣṭārthān abhisaṁśocanādi-kṛt ||
[bha.ra.si. 2.4.144] iti |
sā duḥkhābhāvena, yatheti |
rāsa-līlāyāṁ tirobhāvānantaraṁ tatraivāvirbhūtaṁ śrī-kṛṣṇaṁ dṛṣṭvā śrī-vraja-devīnāṁ duḥkha-nāśāt pūrṇatvaṁ muninā varṇyate |
tad-darśanena tasya śrī-kṛṣṇasya avalokena ya āhlāda ānandātiśayas tena vidhūtā vinaṣṭā hṛd-rujas tad-antardhāna-sambhūta-manaḥ-pīḍāḥ yāsāṁ tā gopya iti prakaraṇāj jñeyam |
śrutayo vedāḥ yathā manorathāntaṁ nijābhīṣṭasyāntam avadhiṁ yayuḥ prāpus tadvat tā gopyo’pīty arthaḥ |
pakṣa-dvaye’pi tad-eka-prāpti-puruṣārthatvāt |
tataḥ kiṁ kṛtavatyas tā ity apekṣāyām āha—svaiḥ svakīyaiḥ uttarīyaiḥ saṁvyānaiḥ ātma-bandhave sva-prāṇa-suhṛde śrī-kṛṣṇāya taṁ sammānitum āsanam acīkḷpan racayāmāsuḥ |
kimbhūtaiḥ ? kucayor yat kuṅkumaṁ tenāṅkitaiḥ vyāptair ity arthaḥ |
nanu bhagavate paramārādhyatamāya kim iti tābhiḥ sāṅga-parihita-vastrāṇi āsanatayā kalpitāni |
tatrāha—kimbhūtāya ? ātma-bandhave sva-prāṇa-nāthāyeti tāsāṁ kadācid api svapne’pi kānta-bhāvād anya-pratītir na syād iti dyotitam ||