evaṁ rādhāyā iṣṭānāptija-cintām udāhṛtya samprati śrī-kṛṣṇasya tām udāharati yathā veti |

akṣṇor iti |

pūrva-rāga-prasaṅge pratyanaṅga-lekha-sādhanārthaṁ praskandanam āpte sa-madhumaṅgale śrī-kṛṣṇe tatra daivād eva militāyāṁ sa-viśākhāyāṁ śrī-rādhāyāṁ jaṭilayā sva-gṛhāya nītāyāṁ satyāṁ tad-anāptyā cintā-bhayākrāntaṁ śrī-kṛṣṇaṁ prekṣya paurṇamāsī vitarkayati |

murāreḥ śrī-kṛṣṇasya akṣṇor dvandvaṁ netra-yugmaṁ dareṇa viharaja-trāsena ut uccair yo ghūrṇaḥ ghūrṇanaṁ tad-yuktā tārā kanīnikā yatra tat prasarati prakāśate |

tathā śvāsāḥ vicakilair mallikā-puṣpair kḷptāṁ nirmitāṁ mālikāṁ srajaṁ mlānim āpayanti |

dhanyā sukṛtinī etāṁ tīvrāṁ duścarām, ata eva kām api anirvacanīyaṁ dhyāna-niṣṭhām yayā kartryā ayam śrī-kṛṣṇo’pi nītaḥ prāpitaḥ |

tathā vidagdha-mādhave eva—

capalā māṁ kim alaṅkariṣyati || [vi.mā. 2.26] govinda-līlāmṛte ca—

vṛtaḥ kṛṣṇo labhyaḥ katham iha bhaved vighna-bahule || [go.lī. 8.18] pūrva-rasāmṛte’pi (2.4.137) yathā śrī-daśama-skandha-padyaṁ— kṛtvā mukhāny avaśucaḥ śvasanena śuṣyad bimbādharāṇi caraṇena likhantyaḥ |

asrer upātta-masibhiḥ kuca-kuṅkumāni tasthur mṛjantya uru-duḥkha-bharāḥ sma tūṣṇīm ||

[bhā.pu. 10.29.29] iti ||

76||