tal-lakṣaṇaṁ yathā tatraiva— dhyānaṁ cintā bhaved iṣṭānāpty-aniṣṭāpti-nirmitam |
śvāsādhomukha-bhūlekha-vaivarṇyān nidratā iha |
vilāpottāpa-kṛśatā-bāṣpa-dainyādayo’pi ca ||
[bha.ra.si. 2.4.136] iti |
kṛṣṇa-guṇādi-śruty-ādinā jāta-rāgayās tad-alabdhyā cintābdhi-magnāyā rādhāyāś ceṣṭitam antar-bahiś cānubhūya jñāta-tattvāpi bhaṅgyā viśākhā pṛcchati |
viratiḥ aruciḥ, samasta-viṣayāḥ śabdādayas teṣāṁ grāme avāntara-bheda-bāhulyāt samūhe nivṛttiḥ anunmukhatā |
etac ca aparam anyat gṛha-karmādiṣu anāsaktitvaṁ praśne’nuttara-dānādikaṁ ca yat, yac ca eka-tānam ananya-vṛttikaṁ manaḥ |
idaṁ maunaṁ ca, tathā etat viśvaṁ ca yat te tava śūnyam akhilam evābhāti prabhāsate tad brūyāḥ kathaya |
he sakhi ! yoginī yoga-yuktā, kiṁ vā viyoginī virahiṇī tvam asi ? yata etāni lakṣaṇāni tad dvayaṁ vinānyatra na sambhavati ||