śrī-rādhāyāḥ pūrvarāgāvasthāyāṁ śrī-kṛṣṇāprāptija-vaiyagryam abhivīkṣya vyādhi-viśeṣa-kṛtopasarga-śaṅkākulayā mukharayā ānītāṁ paurṇamāsīṁ dṛṣṭvā lajjayā ākāra-guptim ātanvatyā api tasyāś ceṣṭitenaiva tad-upasargasya kṛṣṇaika-hetukatāṁ paurṇamāsī niścinoti |
sarojākṣyāḥ śrī-rādhāyā hṛdi kuñje hṛd-rūpe kuñje viṣaye kālindī-puline yaḥ kalabhendraḥ kari-śāvaka-rājaḥ svaira-līlaḥ śrī-kṛṣṇaḥ, tasya vijayam āgamanaṁ parākramaṁ vā, asyāḥ rādhikāyās tanur mūrtir eva vanī svalpa-vanaṁ saiva vadati jñāpayati |
tat tu sākṣāt prakaṭam eva, na hi kṣudra-vana-praviṣṭo mataṅgaja-rājaḥ saṅgopanārho bhavatīti bhāvaḥ |
punaḥ kimbhūtā ? nava-madāmodena tad-antaḥ ārādhita-śrī-kṛṣṇa-sphūrtyā tatkālam evāvirbhūto yo’dṛṣṭāśruta-caro madaḥ smara-vikāraja-mattatā, tena ya āmodaḥ ānandodrekas tena madhurā |
vanī-pakṣe nava-mado dānaṁ tasyāmodaḥ surabhis tena madhurā vāsitā |
tasyā kimbhūtāyāḥ ? tad-āḍambara-ghaṭāṁ tasya kalabhendrasya āḍambara-ghaṭāṁ garjana-paramparopalakṣita-parākramāvaliḥ nihnotum ācchādayituṁ sa-vrīḍaṁ yathā syāt tathā yatnān prayāsān api bhajantyā vistārayantyāḥ katham api kaṣṭa-sṛṣṭe’pi tad-apahnave’syā asāmarthyaṁ dhvanitam |
pūrva-rasāmṛte’pi (2.4.123), yathā prathama-skandha-padyam—
tam ātmajair dṛṣṭibhir antarātmanā duranta-bhāvāḥ parirebhire patim | niruddham apy āsravad ambu netrayor vilajjatīnāṁ bhṛgu-varya vaiklavāt || [bhā.pu. 1.11.33]
viśadbhiḥ karṇānte tava visṛmarair adya muralī- kalair ūru-sthambho gurur ajani rambhoru tarasā | viluptābhūd dṛṣṭir nayana-jala-vṛṣṭi-vyatikaraiḥ praṇītābhir yatnāt tad alam avahittha-laharībhiḥ || [vi.mā. 6.10] bhrū-bhedaḥ smita-saṁvṛto na hi na hīty uktir madenākulā viśrāntoddhati pāṇi-rodha-racanaṁ śuṣkaṁ tathā krandanam | sṛṣṭo yaḥ sakhi rādhayā muhur ayaṁ saṅgopanopakramo bhāvas tena hṛdi sthito mura-bhidi vyaktaḥ samantād abhūt || [vi. 7.38] ||