jaihmya-lajjābhyāṁ yatheti |
vrajaṁ prati śrīmad-uddhava-prasthāpana-samaye pūrva-kṛta-premānubandha-paripāṭīṁ śrī-vraja-devīnāṁ smṛtvā taṁ prati śrī-kṛṣṇo varṇayan san tatra kadācit kalahāntaritātvam āptatvād antaḥ-prasannāyā api śrī-rasikāyāḥ svāntikam ānetum anunayantīṁ dūtīṁ pratyavahitthayā pratyākhyānam anuvadati |
ravisutāyā yamunāyās tīrastho yo dhūrtaḥ kitavas tasya vārtāṁ bhūyaḥ punaḥ punar mā vada |
nanu kim-artham evaṁ bravīṣi, tvam eka-gatiṁ tam āgatya caritārthīkurv iti cet ? tatrāha—he dūti he tarale cañcale ! tasya dhūrtasya sīmāpi me mayā na gantavyā, yato’haṁ kaṭhinā akomaleti jagati vikhyātā prasiddhā |
nanu yady evaṁ tarhi tat-prasaṅge prastute sati kim iti romāñcitā jātāsi ? tatrāha—ayaṁ romāñcaḥ yat sapadi tat-kālam eva mad-aṅgaṁ mama sarvāvayavaṁ pidhatte āvṛṇoti, tatra haimano himodbhavaḥ pavanaḥ samīra eva hetuḥ, na tv anyaḥ ||
pūrva-rasāmṛte ca, yathā—
kā vṛṣasyati taṁ goṣṭha-bhujaṅgaṁ kula-pālikā | dūti yatra smṛte mūrtir bhītyā romāñcitā mama || [bha.ra.si. 2.4.124]
romāñcaḥ pariceṣyate katham ayaṁ nāsmābhir utkampavān duṣkīrtiṁ nahi dakṣiṇāya marute dākṣiṇya-śunye vada | etan manmatha-koṭi-sambhrama-bharair bambhromyate subhruvaḥ svānte nāgara-cakravarti-nayana-prāntasya līlāyitam || [vi.mā. 2.12] samantān me kīrtir mukharita-satī-maṇḍala-mukhā kalaṅkenonmuktaṁ kulam avikala-śrīr api patiḥ | calac-cillī-līlā-jita-madana-dhanvoddhatir ayaṁ tad asminn ārambhe hṛdayam aphalaṁ viklavayati || [vi.mā. 3.39]
lalita-mādhave ca, yathā—
gata-prāyaṁ sāyaṁ carita-pariśaṅkī gurujanaḥ parīvādas tuṅgo jagati saralāhaṁ kulavatī | vayasyas te lolaḥ sakala-paśupālī-suhṛd asau tadā namraṁ yāce sakhi rahasi saṅcāraya na mām || [la.mā. 2.19]
alam alam abhilāṣeṇāmunā te viśākhe kutukini kamalānām āhṛteḥ kautukasya | kalaya kalitam aṅgaṁ kaṇṭakair nāla-lagnaiḥ śiva śiva paridaṣṭaṁ ṣaṭpadenādharoṣṭham || [a.kau. 8.149]
yuṣmābhir īrita-sumatta-bhujaṅga-varyān māṁ cañcalāt sapadi kaṇṭaka-valli-sakhyaḥ | sparśotsukād apasṛtāṁ cakitāṁ rurukṣuḥ kuñjāś ca rakta-sita-sac-chata-patrikāś ca || [go.lī. 11.13] ||