rātrau śrī-kṛṣṇena saha yathāsukhaṁ krīḍitvā prātaḥ sva-geham āgatayā mālatī-nāmnyā kayācid vraja-devyā kṛṣṇena dattāṁ kiṁ vā prabhātodaya-śaṅkātas tvarayā gṛha-gamana-samaye svīya-buddhyā nija-kaṇṭhe dhṛtāṁ śrī-kṛṣṇasya ratna-mālāṁ paricitya tan-mātāmahyāṁ solluṇṭham upālabhamānāyāṁ satyāṁ tasyās trapātiśayaṁ tat-sakhī kāñcit sva-sakhīṁ prati kathayati |
he putri ! kim api anirvacanīyaṁ yathā syāt tathā tvaṁ paṭuś caturāsi |
kutra ? vittārjane dravyopacaya-sādhane bhāgyataḥ puṇyāt hetoḥ yat yasmāt etaṁ harer hāram apajahartha apahṛtavaty asi |
tat tu chalād vyājād eveti gāmbhīrya-grathitoktiḥ |
ity evaṁ maṇi-srajo’valokanāt gabhīram upālambhanaṁ śṛṇvatīty anvayaḥ |
kṛṣṇasya vakṣasi harinmaṇi-darpaṇābhe vīkṣyātma-mūrti-mati-roṣa-calādharāyāḥ | sakhyātha tac-chravaṇa-sīmny udite rahasye saṁvrīḍitaṁ varata-tanos tanutāṁ mudaṁ naḥ ||
strī-veśinaṁ harim avekṣya sakhī-dhiyā taṁ prodgūhya kundalatikā-vacasi pratītyā | jñātvātha taṁ vinata-vaktra-saroruhāyāḥ saṁvrīḍitaṁ varata-tanos tanutāṁ mudaṁ naḥ ||
pītāmbaraṁ mukharayā paricitya śaureḥ śrī-rādhayā dhṛtam atha śravaṇāntike’syāḥ | ūce śanaiḥ katham idaṁ kim iheti tasyā saṁvrīḍitaṁ varata-tanos tanutāṁ mudaṁ naḥ ||
kuñje hareḥ kapaṭa-mudrita-locanasya rādhāsya veṇu-haraṇāya kṛtodyamāsīt | pāṇau prahasya hariṇā vidhṛte’tha tasyā
saṁvrīḍitaṁ varata-tanos tanutāṁ mudaṁ naḥ || 61||