vilāsa-kuñje śrī-kṛṣṇena saha viharamāṇā rādhā saurabhya-bhara-lubdha-cetasaṁ bhramaraṁ sva-mukha-kamalam anupatantam ālokya trāsākulā satī śrī-kṛṣṇaṁ prati sa-dainyam āha |
aghadamana he duḥkha-nāśana kṛṣṇa ! ayaṁ dṛśyamānaḥ dvirephaḥ madhukaraḥ śleṣeṇa mūḍhaḥ mayā kartryā kara-dhūtibhiḥ pāṇi-cālanaiḥ apanunno’pasārito’pi mama mukham añcati āgacchati yataś cañcalaḥ capalaḥ |
ata eva tvām ahaṁ vande mayi prasīda prasādaṁ kuru |
karuṇām kurv iti ca prasāda-karuṇayor ekadaiva prārthanaṁ trāsātiśayāt |
tām evāha—enaṁ duṣṭaṁ madhupam avarundhi vāraya ||