prārabdha-kāryāsiddher yatheti |
śrī-kṛṣṇe mānam icchantī śrī-rādhā—rāse harim iha vihita-vilāsam ity ādinā tasya guṇa-rūpādi-smaraṇena tad-anirvāham ālocayantī sakhedam uvāca |
guṇa-grāmaṁ guṇa-samūhaṁ bhāmaṁ krodhaṁ bhramād api bhrāntyāpi nehate necchati |
yuvatiṣu mat-pratipakṣa-rūpāsv api valantī vardhamānā tṛṣṇā yasya tasmin |
tathā māṁ vinā vihāriṇi vihāra-śīle’pi kṛṣṇe manaḥ kartṛ kāmam abhilāṣaṁ yato vāmaṁ krūram |
atra prārabdha-kāryaṁ mānaḥ, tasyāsiddhiḥ |
pūrva-rasāmṛte’pi— svapne mayādya kusumāni kilāhṛtāni yatnena tair viracitā vana-mālikā ca |
yāvan mukunda-hṛdi hanta nidhīyate sā hā tāvad eva tarasā virarāma nidrā ||
[bha.ra.si. 2.4.17] vidagdha-mādhave ca— vāsantībhir ayaṁ na me kaca-bharaḥ kaṁsāriṇottaṁsitas tasyoraḥ-sthala-cumbi-campaka-cayair nāgumphi mālyaṁ mayā |
mallībhiś ca nirargalaṁ parihasan nāyaṁ balāt tāḍitaḥ prārambhe’dya vanotsavasya virahac-chadmā davaḥ prodagāt ||