asya lakṣaṇaṁ ca tatraiva— harṣa-roṣa-viṣādādyair aśru netre jalodgamaḥ |
harṣaje’śruṇi śītatvam auṣṇyaṁ roṣādi-sambhave |
sarvatra nayana-kṣobha-rāga-saṁmārjanādayaḥ ||
[bha.ra.si. 2.3.53] iti |
krīḍā-kuñje śrī-kṛṣṇa-milanena parama-hṛṣṭāyāḥ śrī-rādhāyāḥ sāttvikādy-udgamaḥ śrī-jayadeva-caraṇair varṇyate |
tadānīm ity asya viśeṣaṇaṁ priyatama-samāloka-samaya iti |
priyatamasya śrī-kṛṣṇasya yaḥ samālokaḥ sandarśanaṁ tasya samaye kāle rādhāyāḥ akṣṇor netrayoḥ harṣāśru-nikaraḥ ānandāśru-vṛndaṁ papāta |
ka iva ? svedāmbu-prasaraḥ gharma-jala-pravāha iva |
akṣṇoḥ kiṁ-bhūtayoḥ ? taralatarā cañcalatarā tārā kanīnikā yatra tad yathā syāt tathā patitayoḥ |
tatra hetur utprekṣyate—apāṅgaṁ netrānta-sīmānam atikramya ullaṅghya śravaṇa-patha-paryantaṁ karṇādhvāvadhi yad gamanaṁ gatis tena yaḥ prayāsaḥ śramātirekas tena hetuneva ||
pūrva-rasāmṛte ca, yathā— govinda-prekṣaṇākṣepi-bāṣpa-pūrābhivarṣiṇam |
uccair anindad ānandam aravinda-vilocanā ||
[bha.ra.si. 2.3.54] iti ||