asya lakṣaṇaṁ ca tatraiva— visāda-vismayāmarṣa-harṣa-bhīty-ādi-sambhavam |
vaisvaryaṁ svara-bhedaḥ syād eṣa gadgadikādi-kṛt ||
[bha.ra.si. 2.3.37] iti |
kalahāntaritā-kāntatvena viṣaṇṇāyāḥ śrī-rādhāyāḥ vyākulatāṁ tad-virahākrānta-cetasi śrī-kṛṣṇe sakhī nivedayati |
he kitava śaṭha ! mṛgākṣī prakaraṇa-labdhā śrī-rādhā, tava yo’manda-kandarpaḥ mahā-kāmas tat-kṛta-kleśas tasya cintāṁ vidhāya smṛtiṁ kṛtvā |
dhyāna-lagnā satī rasa-jaladhau viṣa-samudre nimagnā suduḥsaham api tvad-virahaja-nija-duḥkham anādṛtya kāma-kṛta-duḥkha-smaraṇān mahā-santaptā babhūvety arthaḥ |
śṛṅgārādau viṣe vīrye guṇe rāge drave rasaḥ iti nānārthaḥ |
kiṁ-bhūtā sā ? vipulā viśālā mūlata ucchūnā pulaka-pāliḥ romāñca-śreṇir yasyāḥ sā |
kiṁ kurvatī ? sphītaḥ samṛddhaḥ śītkāro yatra tad yathā syāt tathā tvad-viraha-duḥkha-dhyānenāntarmanasi janita utpādito yo jaḍimā jāḍyaṁ tena yā kākuḥ svara-vikāras tayā vyākulaṁ vyagraṁ ca yathā syāt tathā vyāharantī kim api kim api jalpantī |
pūrva-rasāmṛte ca, yathā— vraja-rājñi rathāt puro hariṁ svayam ity ardha-viśīrṇa-jalpayā |
hriyam eṇadṛśā gurāv api ślathayantyā kila roditā sakhī ||
[bha.ra.si. 2.3.38] iti ||